Uit: Samenspraak 91 | Inhoudstafel >

Edito

Column Ilse Weeghmans

Goede voornemens in 2018: een patiëntenraad in elk ziekenhuis? 

Neen dus! Ziekenhuizen, artsen en verzorgend personeel zijn niet langer op zoek naar het antwoord op de vraag om de stem van de patiënt te laten horen maar wel naar een antwoord op de vraag hoe je daar dan aan begint… een goede zaak!

Een patiëntenraad lijkt een simpel en eenvoudig antwoord op Ilse Weeghmansdeze vraag: helaas dat is het niet. Als je doorvraagt waarom een patiëntenraad wordt geïnstalleerd, volgt meestal het antwoord dat een ziekenhuis op zoek is naar feedback over de kwaliteit van zorg. Doorgaans wordt zo’n patiëntenraad op het beleidsniveau van het ziekenhuis geïnstalleerd, waar thema’s op de agenda staan die  zich letterlijk ‘verder van het bed van de patiënt’ bevinden. Een vervolgvraag is dan hoe je zo een patiëntenraad bemant en bevrouwt: met ‘toffe’ patiënten of met ‘superpatiënten’? Hoe selecteer je ze? Wie selecteert ze? Hoe lang kunnen ze ‘teren’ op hun ervaring? Spreken ze namens een groep patiënten of vanuit hun eigen verhaal?

Voor ons komt de installatie van een patiëntenraad in een ziekenhuis te vroeg. Patiëntenverenigingen in Vlaanderen willen ontzettend graag samenwerken met artsen en ziekenhuizen en feedback geven over de kwaliteit van zorg. Alleen kan dat het beste op afdelingsniveau en met goede wederzijdse afspraken tussen patiëntenverenigingen en de betrokken afdeling. We houden in het ‘zelfhulpvriendelijk ziekenhuis’ rekening met de draagkracht van de patiëntenvereniging en van de afdeling van het ziekenhuis en gaan samen een inspanningsverbintenis aan. In Limburg tellen we op dit moment 35 samenwerkingsovereenkomsten tussen patiëntenverenigingen en ziekenhuizen, gerealiseerd met een  structurele subsidie van minister Magggie De Block.  

Zonder ondersteuning geen participatie

Deze samenwerking houdt ook een ander belangrijk aspect in: ondersteuning van de patiëntenvereniging. Zonder ondersteuning immers geen participatie en dat wordt vaak vergeten want het gemiddeld budget van een patiëntenverereniging is 9.000 euro. Een vereniging wordt in dat geval recht gehouden door vrijwilligers die zelf chronisch ziek zijn of zware zorg dragen. Enige ondersteuning en ontlasting van de administratieve rompslomp is wenselijk.

Het resultaat is mooi en de Limburgse ziekenhuizen stellen dit erg op prijs: collectieve ervaringsdeskundigheid, gedragen vanuit de hele patiëntenvereniging die teruggekoppeld wordt aan de afdelingen van de ziekenhuizen. Ziekenhuizen en patiëntenverenigingen wisselen uit en versterken elkaar in kwaliteitsvolle zorg en een kwaliteitsvolle werking met respect voor de draagkracht van de patiëntenvertegenwoordigers in de verenigingen. Eens dit model een stevige basis krijgt, kunnen de patiëntenvertegenwoordigers per afdeling mogelijk samen komen in een ‘patiëntenraad’ op ziekenhuisniveau. Maar dat is voor ons een volgende fase in patiëntenparticipatie.

Voor 2018 wens ik jullie alvast een goede gezondheid. Mijn goede voornemen voor het nieuwe jaar is alvast om dit model samen met jullie te versterken en uit te rollen in heel Vlaanderen! Doen jullie mee?

Bron: Artsenkrant

Ilse Weeghmans, directeur van het VPP, schrijft maandelijks een column voor de Artsenkrant. Hieronder vind je een overzicht van de columns die verschenen sinds eind 2016:

 

Overname van inhoud

Alle artikels uit de nieuwsbrief van het Vlaams Patiëntenplatform mogen overgenomen worden mits bronvermelding, als volgt: © (jaartal) Vlaams Patiëntenplatform. Het Vlaams Patiëntenplatform verdedigt de belangen van de patiënt bij het politiek beleid en de gezondheidsinstellingen. www.vlaamspatientenplatform.be.